هم مسيحيان و صابئين آنان هستند كه به خدا و روز پاداش مؤمن شدند و نكوكارى كردند البتّه مزد اينان به پيشگاه خدايشان باشد و ترس و اندوه ندارند ؟ 63 اى يهوديان بخاطر آريد روزگارى كوه طور را بالاى سر پدرانتان بالا برديم و پيمان گرفتيم كه تورات را استوار بگيريد و آنچه در آن است به ياد آوريد [ و به كار بنديد ] تا شايد پرهيزگار باشيد 64 از آن پس شما پشت بحقّ كرديد كه اگر مهر خدا نبود و بخشش او ، بشمار زيانكاران بوديد . 65 و البتّه خود مىدانيد كسانى بودند كه بروز شنبه خودسرى و ستم كردند ما بايشان گفتيم بوزينگان باشيد دور و رانده ز مردم . 66 و اين از آن كرديم كه آزارى باشد براى آنها كه در جلو چشمشان بود و براى آنها كه پشت سر گذارده بودند و پندى باشد براى پرهيزگاران . سخن مفسّرين : * ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هادُوا ) * - تا آخر آيه 62 مجمع : در مقصود از جمله‌ى * ( ( الَّذِينَ آمَنُوا ) ) * اختلاف است : بعضى گفته‌اند : مقصود آنها هستند كه فقط به حضرت عيسى مؤمن شدند و دست برنداشتند از آن بانتظار ظهور محمّد ، بعضى گفته‌اند : مقصود آنهائى است كه در پى دين حق بودند مثل ورقة بن نوفل و قسّ بن ساعده و أبو ذر و سلمان و بحيراى راهب ، و بعضى گفته‌اند : مقصود امّتهاى گذشته و مؤمنين از آن ملَّتها است . و بعضى گفته‌اند : مقصود مؤمنين همين ملَّت ما هستند . سدّى گفته است : مقصود سلمان و مسيحيهاى هم كيش او هستند كه پيش از ظهور اسلام مؤمن بدين خود بودند و معتقد به اين كه اگر محمّد ظاهر شد مسلمان شوند . و در جمله‌ى * ( ( مَنْ آمَنَ بِاللَّه وَالْيَوْمِ الآخِرِ ) ) * اختلاف است : بعضى گفته‌اند يعنى آن يهود و نصارى و صابئين كه مؤمن شده‌اند و بعضى گفته‌اند : يعنى آنها كه مؤمن بودند و ثابت بر ايمان خود و يهود و نصارى و صابئين كه بدين اسلام مؤمن شدند ، و نيز گفته‌اند يعنى آنهائى كه پس از ايمان بكتابهاى گذشته مؤمن بمحمّد شدند نظير اين آيه ( الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَآمَنُوا بِما نُزِّلَ عَلى مُحَمَّدٍ ) ابن عباس گفته است : اين آيه منسوخ است به اين آيه « وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْه » و اين ثابت نيست كه نسخ در احكام است نه در عقايد پس ابن عباس چنين چيزى